باز هم از فضائل زینب سلام الله علیها بخوانیم :

چگونه امام علیه السلام دوری زینب را تحمل کند در حالی که او را مثال خویش و آیینه تمام نمای خود می دید ؟ روایت شده است که هر گاه زینب علیها السلام سخن می گفت ، گویا پدرش علی علیه السلام سخن می گوید . شیخ نقدی از نیشابوری نقل میکند که : زینب سلام الله علیها در فصاحت و بلاغت کلام ، و زهد و عبادت و مرام ، همچون پدرش علی مرتضی علیه السلام و مادرش فاطمه زهرا سلام الله علیها بود .

البته ناگفته نماند که فصاحت و بلاغت در کلام ، و نیز زهد و عبادت تمام صفات علی علیه السلام نبود و نیست و هرگز عقول ما نمی تواند علی و صفات او را درک کند ، و فقط پیامبران و جانشینان آنها هستند که توان درک صفات رفیعش ، و احاطه به فضایل و مناقب منیعش را دارند و من نمی دانم که آیا عقول بشری در آینده به آن مرتبه و درجه خواهد رسید که همه ی ابعاد شخصیت واقعی حضرت علی علیه السلام را بشناسد و بفهمد یا نه ؟

بی تو ، غمرنگ غروبی

سر دروازه ی آن شهر رسیدم

همه تن چشم شدم ، خیره به دنبال تو می گشتم و دیدم

شهر در جشن و سرور ، خلق با دیده ی کور

مغزها مست غرور ،

شوق دیدار تو لبریز شد از جام وجودم .

بودم آن شیفته ی روی تو ، هر دم بشنودم

که همان کوفی بدکین و بدآیین ، سخنی زشت بگوید ،

اسرا خارجی اند !

خبر از ارزش اسلام ندارند !

در نهان خانه ی جانم گل یاد تو درخشید

و رویید در این قلب پر از سوز و گدازم گل امید

که شاید رخ نیکوت توان دید

اشک در چشم من و جمله یتیمان تو غلطید

آه از حادثه ها ، یاد از خاطره ها

…

محمد دشتی

امام جواد علیه السلام :

بدان که تو هرگز از نگاه خدا دور نیستی

( بلکه همیشه در محضر خدا هستی )

پس مراقب باش که در چه حال می باشی .

تحف العقول ، ص 340